चालत्या व्हॅनमधून टिपलेली वाळवंटातील सूर्योदयाच्या वेळची काही छायाचित्रे.
×
संपूर्ण वाळवंटी प्रदेशातून असलेला हा प्रवास समोरून येणारी वाहने नसल्यामुळे रस्ता अरुंद असूनही वेगाने पार पडत होता. अंदाजे दोनेकशे किलोमीटर्स पुढे गेल्यावर निर्जन, ओसाड भागात रस्त्याच्या कडेला सशुल्क प्रसाधनगृहांची सोय असलेल्या एका रेस्टॉरंट समोर व्हॅन थांबली.

तिथे काहीजण मोकळे होऊन तर काहीजण चहापाणी पिऊन आल्यावर वाळवंटात थोडे फोटो काढून पुढचा प्रवास सुरु झाला. एक स्पॅनिश व एक ईराणी जोडपे, तीन जणांचे चीनी कुटुंब आणि मी, एक मेक्सिकन व एक थाई असे तीन एकटे प्रवासी आणि दोन ड्रायव्हर्स मिळून एकूण बारा जण त्या व्हॅन मध्ये असल्याचे तिथून निघताना समजले.

अबू सिंबेलचा केवळ काटेरी तारांचे कुंपण घातलेला उघडा बोडका एअरपोर्ट मागे पडला तसे को-ड्रायव्हरने डेस्टीनेशन जवळ आल्याचे सांगून झोपलेल्या प्रवाशांना उठवले. पावणे आठ वाजता प्रवेशद्वाराजवळ पोचल्यावर, दोन्ही मंदिरे पाहण्यासाठी दीड ते दोन तास लागतील, तिकीट काउंटर कुठे आहे आणि बाहेर आल्यावर सगळ्यांनी कुठे एकत्र जमायचे वगैरे सूचना दिल्यावर, आम्हाला तिथे उतरवून दोघे ड्रायव्हर गाडी पार्किंग लॉट मध्ये उभी करायला निघून गेले.

तिकीट काउंटरवर भरपूर गर्दी होती, पण तीन खिडक्या चालू असल्याने रांग भराभर पुढे सरकत होती. १६० पाउंडस चे मुख्य एन्ट्री तिकीट आणि १३+२ अनुक्रमे गाईड फी, आणि कसलीतरी स्थानिक फी अशी एकूण १७५ पाउंडसची तिकिटे काढून सिक्युरिटी चेकच्या रांगेत उभा राहिलो.